Hafta Sonunda Montaigne, Tolstoy ve İrvin D. Yalom'dan Deyişler...

“Bence insan ne olduğunu bilmekte dikkatli olmalı; iyi tarafını da, kötü tarafını da aynı titizlikle ortaya çıkarmalıdır. Eğer ben kendimi iyi ve olgun görseydim, bunu bağıra bağıra söylerdim. Kendini olduğundan az göstermek, tevazu değil, budalalıktır; kendine değerinden az paha biçmek korkaklıktır, pısırıklıktır. Aristoteles'e göre, hiçbir iyilik sahtelikle bir arada gitmez; doğru hiçbir zaman yanlışa yer vermez. Kendini olduğundan fazla göstermek de, çok defa gururdan değil budalalıktandır. Bence bu kendini beğenme illetinin esası, kendinden pek fazla hoşlanmak, kendi kendine hayâsızca âşık olmaktır. Bunun en iyi devası kendinden söz etmeyi yasaklayan ve böylece bizi kendimiz üzerinde düşünmekten büsbütün alıkoyanların dediklerinin tam tersini yapmaktır. Gurur insanın düşüncesindedir; söze dökülen onun pek küçük bir parçasıdır.”

Denemeler, Montaigne, Çeviri: Sabahattin Eyüboğlu
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, Sh.33

Sophie Marceau in 'Anna Karenina' (1997), Bernard Rose,

“Öyle kişiler vardır ki hangi alanda olursa olsun, mutluluğa ermiş bir rakibi ile karşılaştıkları zaman, onda olan bütün iyi şeylere sırt çevirir, sadece onun kötü şeylerini görürler. Ama öyle kişiler de vardır ki, tam tersine, bu mutlu rakipte, her şeyden çok, kendilerini yenilgiye uğratan üstünlüklerini bulmak ister ve gönülleri yana yana, onda sadece iyi şeyler ararlar.”

Anna Karenina, Tolstoy, Çeviri: Hasan Ali Ediz, Sh.119

“Hepimiz bazen birileriyle o kadar yakınlaşırız ki dostluğumuzu ya da kardeşliğimizi hiçbir şey engellenmiyormuş gibi görünür; bizi ayıran küçücük bir köprü vardır, hepsi o kadar. Ama tam sen bu köprüye adim atacakken sana su soruyu sorsam: "Bu köprüyü geçip bana gelir misin?" İşte o anda artık bunu istemeyiverirsin; sorumu tekrarlarsam öylece suskun kalırsın. O andan itibaren aramıza dağlar ve azgın nehirler girer; bizi ayıran ve birbirimize yabancılaştıran duvarlar bitiverir önümüzde ve bir araya gelmek istesek de artık yapamayız. Ama o küçücük köprüyü düşündüğünde, sözcüklere sığmayacak kadar büyüyüverir gözünde; yutkunur ve şaşar kalırsın."

Nietzsche Ağladığında - Irvin D. Yalom

Hafta Sonunda Heidegger, Montaigne ve Çehov'dan Güzel Sözler...

"Yakını kastettiğimizde, uzak kendini bildirir.
Bir yakına yöneldiğimizde, uzak çıkagelir.
Yakına sesleniriz, çıkıp gelen uzak olur.
Biz yakını çağırırız; uzak 'geldim' der."
M. Heidegger

“Hiçbir şey öfke kadar insan düşüncesini sapıtamaz. Öfke kendi kendinden hoşlanan, kendi kendini şişiren bir hırstır. Hepimizin başına gelir: Bir şeye yanlış yere kızarız, bize aldandığımızı ispat eden tanıtlar getirirler; bu sefer de doğruluğunun kendisine, suçsuzluğuna içerleriz. Öfke saklamaya da gelmez, büsbütün içimize işler. Demosthenes bir meyhaneye girmiş, kimse görmesin diye arkalarda bir yer arıyormuş. Diogenes görmüş ve demiş ki: Ne kadar arkalara gidersen meyhaneye o kadar girmiş olursun.”

Montaigne, Denemeler, Sh.250
Çeviri: Sabahattin Eyüboğlu
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

“Zekâ, hayvanla insan arasında kesin bir çizgi çizer, insanın kutsallığını ima eder ve hatta belli dereceye kadar da, insanda olmayan ölümsüzlük yerine bile geçer. Dolayısıyla zekâ, zevk almanın ulaşılabilir biricik kaynağını oluşturur. Bizse etrafımızda zekâyı ne görüyor, ne de işitebiliyoruz. Demek ki bizler zevkten yoksunuz. Doğru, kitaplarımız var; ancak, kitap canlı sohbetin yerini tutamaz. Kitaplar notadır, sohbet ise şarkının ta kendisi.”

A.Çehov, Hikâyeler Sh. 45
Çeviri: Nuri Yıldırım
Cem Yayınevi